Trainen voor de bad-eendjes wedstrijd

Wat hebben plastic bad eendjes gemeen met een bus van 16 ton? Gekke vraag, maar op onze camping in Duitsland was dat wel degelijk belangrijk. Onze buren trainden serieus voor zowel de eendjeswedstrijd als het bus-trekken. Weer eens wat anders dan bingo op de camping.

Voor het geval u het nog niet wist: Duitsland is een land van uitersten. Ook op een camping, zoals vorig jaar weer eens bleek. Onze overburen waren van het type 'ruwe bolster, blanke pit' - vijf reuzen van kerels, die op een fabriek in Tübingen werkten en nu een weekje met elkaar op stap waren. Aardige lui, die elke ochtend vroeg op pad gingen voor een trainingsrondje. Dat mag ik graag zien, mensen die het kunnen opbrengen om zelfs in hun vakantie hun conditie op peil te houden – mij lukt dat niet. Ze begroetten ons telkens vriendelijk, en toen we op een middag aan de praat raakten nodigden we ze uit voor een biertje. Ze vertelden dat ze altijd met z'n vijven gingen sporten. Wat voor sport zoal? Nou, ze bleken een voorkeur te hebben voor crossmotorracen, bus-trekken en bad-eendjesraces. Pardon? Kunt u dat nog eens herhalen? Maar we hadden het goed gehoord: kerels met betonkracht in hun spieren deden aan... bad-eendjesracen. In hun stad Tübingen blijkt het ongekend populair te zijn.

Race-eend
Ik kijk graag bij de receptie wat er allemaal voor leuke dingen worden georganiseerd, maar de meeste campings komen niet verder dan het obligate sporttoernooi en de bingo-avond. Hier niet. Langs onze camping stroomde een klein riviertje, en het was mij snel duidelijk dat de wekelijkse bad-eendenrace voor veel gasten het absolute hoogtepunt van de vakantie was. De regels waren eenvoudig: iedereen kon een plastic race-eend met een wedstrijdnummer huren en bij het startsignaal werden alle eendjes stroomopwaarts te water gelaten. Na een spannende race met de stroom mee was er ter hoogte van het receptiegebouw één winnende eend, en de gelukkige bezitter van het bijbehorende nummer kreeg een prijsje. Weer eens wat anders dan bingo. Aardig idee ook voor andere campings met een beek of stromend zwembad.

Goed doel
Elk eerste weekend van oktober rijdt er een enorme vrachtauto de brug van het eiland in de Neckar bij Tübingen op om daar zo'n 5000 genummerde plastic eendjes in de Neckar te storten. Zo'n 45 minuten later dobbert het winnende eendje stroomafwaarts over de finish. Je betaalt € 3 voor een nummer en dat wordt vervolgens aan een 'standaard' eendje vastgemaakt. Je mag niet je eigen badspeeltje laten deelnemen, want iedereen heeft gelijke kansen en dus ook hetzelfde identieke eendje. Al die eendjes worden elk jaar geprepareerd door een sociale werkplaats, en de prijzen worden door de plaatselijke middenstand ter beschikking gesteld. De opbrengst van het hele gebeuren gaat naar een goed doel. De burgemeester van Tübingen is officieel beschermheer van het evenement. Trouwens, het stadje is ook bekend van zijn mooie oude centrum dat als door een wonder aan oorlogsschade is ontsnapt, en de schoolopleiding van de huidige Paus. Uitersten? Ja.

Spierkracht
Dat onze buren serieus naar de camping-bad-eendenrace toeleefden konden we nu begrijpen. Ook het crossmotorracen en de daarvoor benodigde straffe conditie was nu verklaard. Maarruh... hoe zit het met dat bus-trekken? Oh, dat doen we ook elk jaar. Je zet gewoon een touringcar van zestien ton aan een touw en de vijf mannen die het ding het snelst over een bepaalde afstand weten te trekken hebben gewonnen. In heel Duitsland zijn er voorrondes tot aan de grote 'Deutsche Meisterschaft Bus-pulling' op het marktplein van Wolfenbüttel (bij Hannover). Bus-trekken is ook populair in Zwitserland en Oostenrijk, en volgens onze buren zelfs in China. Daar is kracht voor nodig, en een blik op de gespierde lichamen van het Duitse stel zei ons dat ze die bus wel aankonden. “Maar eerst concentreren we ons op de bad-eendjesrace van overmorgen op de camping.” Zei ik niet dat Duitsland een land van uitersten was?

door Jan Pinas